فریاد سکوت

اگه حس می کنی دنیا ، تو دست لحظه وامونده

اگه حس میکنی باور ، نگاهش رو به پاییزه

برای مرگ احساسی ، کسی اشکی نمی ریزه

بتاب رو باور دلها ، تو ای خورشید بیداری

رها کن لحظه هامون و ، از این کابوس تکراری

نذار بغض زمین توی ، نگاه آسمون باشه

نذار تا پرتو امید ، سراب توی دلها شه

اگه حس می کنی فردا ، اسیره توی بند شب

داره می سوزه بی خورشید ، زمین از هرم داغ تب

توی کابوس گلخونه ، شبیخون می زنه سایه

شده آتیش و خاکستر ، با برگ لاله همسایه

بتاب رو باور دلها ، تو ای خورشید بیداری

رها کن لحظه هامون و ، از این کابوس تکراری

نذار بغض زمین توی ، نگاه آسمون باشه

نذار تا پرتو امید ، سراب توی دلها شه

بیا تا نور احساست ، بتابه رو تن دنیا

بذار تاریکی و حسرت ، بمیره تو دل فردا

کمک کن تا کبوتر ها ، بگیرن بال پروازو

از این شب پس بگیره باز ، قناری حس آوازو